Zozo, weer een berichtje uit Oostenrijk. Het heeft even geduurd, maar ik heb het gewoon heel druk. Met après skiën dat is. Gelukkig had Peter (collega) het daar ook zo druk mee dat ik z’n was én laptop maar even mee heb genomen naar de wasserette en nu dus even tijd heb om een berichtje te typen voor jullie.
Alle blabla daargelaten is er een heleboel gebeurt sinds mijn vertrek. Ik ben natuurlijk naar Oostenrijk gereisd wat allemaal goed is gegaan en gezellig was. Ik heb heel veel nieuwe mensen leren kennen en nog steeds iedere dag meer. Ik ben de 10e december zoals geplant aan m’n anwärter cursus begonnen en ben 10 dagen later zoals geplant geslaagd. Ik ben nu dus officieel skileraar en ben sinds de 22e ook in die functie werkzaam bij “Die Roten Profis”.
Eerste twee weken heb ik met de race groepjes van de kinderskischool carven grundstufe geoefend. Dat is best leuk. Kinderen zijn wel een uitdaging op zich, maar je leert snel. Vooral vermaken en niet teveel uitleggen. Als er maar kilometers gemaakt worden. Deze week ben ik echter overgeplaatst naar de volwassenen. Ik heb geluk gehad en heb nu zes dagen privé met een heel aardige Engelsman. Skiën valt hem misschien wat moeilijk, maar dat is dan ook extra motief om mij mee te nemen op een extra pauze en tussen de middag kletst hij ook graag even door onder het genot van wat eten en drinken.
Dat is natuurlijk werk, maar je hoeft hier geen 10 min. te zijn om door te hebben dat er nog veel meer is dan werk. Het is hier namelijk altijd feest. Dat is 7 dagen in de week en dan van 3 à 4 uur in de middag tot 5 à 6 uur in de morgen. Voor skileraren in het bijzonder. Her en der krijgen we namelijk korting op de drank en normaal gesproken betaal je ook nergens entree. Het is hier meer de kunst van het nee zeggen. Ik zal verder niet alle gave feestjes gaan beschrijven, maar het dak gaat er hier vaak af.
Verder heb ik een paar foto’s op Hyves gezet.
En ik zit niet zo vaak op internet zoals je wel gemerkt zult hebben, maar je kunt me wel altijd bellen: +436644874359
En er zijn ook speciale 0900 nummers waarmee je goedkoop internationaal kunt bellen, maar dan moet je maar even op internet zoeken of je kunt natuurlijk Skype o.i.d. gebruiken.
Groeten Paul
![[del.icio.us]](http://www.bit-byters.net/wp-content/plugins/bookmarkify/delicious.png)
![[Digg]](http://www.bit-byters.net/wp-content/plugins/bookmarkify/digg.png)
![[Facebook]](http://www.bit-byters.net/wp-content/plugins/bookmarkify/facebook.png)
![[LinkedIn]](http://www.bit-byters.net/wp-content/plugins/bookmarkify/linkedin.png)
![[Twitter]](http://www.bit-byters.net/wp-content/plugins/bookmarkify/twitter.png)
![[Email]](http://www.bit-byters.net/wp-content/plugins/bookmarkify/email.png)
Ha die paul
Ich binn euere Skilehrer… Dat waren de eerste woorden van de rode brigradier die mij destijds begeleidde op mij eerste schreden eh.. gleden op de witte vacht van de Oostenrijkse Alpen. Ik heb veel geleerd in korte tijd en als ik jouw verhaal zo lees dan krijg ik er ook weer zin. In de après ski bedoel ik. Hhet skieën ging ook wel goed. Dankzij mijn onverschrokkenheod en de wet van de zwaartekracht had ik al snel de bijnaam ‘Der Bomber’. Die reputatie sneuvelde enkele jaren toen ik in de Frans Alpen na reeds drie kwwartier het sein ‘brand meester’gegeven kon worden. Met mijn enkel stevig in het gips kon ik de thuisreis aanvaarden. Een ervaring rijker en een illusie armer. Ik vind het geweldig om te lezen en te zien dat je zo soepel over de alpenweiden zoeft en ook ’s avonds actief participeert in het sociale leven. Het ga je goed en met een enigszins jaloerse blik vanuit een immer donkerbewolkt en miezerig Utrecht zeg ik Gruss Gott, Hals und Beinbruch.